پسرم شکوفه بهاری، دخترم شکوفه ی صورتی

يا رئوف يك سه نفره ي عالي...درياچه ي تهران. بساط عيش و نوشت هم براه بود...سيخ و كباب و هيزم و آتش... كباب ها را تو به سيخ كشيدي...باد زدي و براي گوجه، سيخِ چوبي درست كردي...آرّه كردي ...فوتبال پدر و پسري ، تجربه ي هيجان انگيز قايق پدالي ، بستني و پشمك و بلال ... شام هم ماهي تنوري ... ميبيني مبين تو حال همه چيز را خوب ميكني....اسمان ، زمين، من ، بابا، كائنات! تو بخندي و راه بروي و نفس بكشي كافيست... همين كه حرف بزني و شيرين زباني كني و صدايت در گوش زمان بپيچد كافيست... خدايا هزاران سجده ي شكر...براي مهربانيت.❤️ ...